امشب به خواسته سمیرای عزیز این بخش از وبلاگم رو به سخنانی از یک کتاب اختصاص می دم که اسمش رو در انتها می بینید:

گفت: "سعی کن زندگی کنی خاطره مال پیرزن ها و پیر مرد ها است".
شاید عشق پیش از هنگام پیرمان میکند و هنگامی جوانی را به ما باز می گرداند که دیگر دوران جوانی گذشته.
اما چه گونه آن لحظه ها را به یاد نیاوریم؟
برای همین می نویسم تا" اندوه را به دلتنگی و تنهایی را به خاطره تبدیل کنم" .چرا که وقتی گفتن این داستان را برای خودم تمام کنم می توانم آن را در پیدرا بیاندازم.( پیدرا رودی است که بر اساس افسانه ای هر آنچه در آن بیافتد تبدیل به سنگ شود).