به امید خدا

آخرین روز تابستونه 1383 امروزه ...شاید هم بر عکسه یعنی امروز آخرین روزه تابستونه 1383 .نه تنها چیزی تموم نمیشه .خیلی چیزها شورو میشن.کسی چه میدونه شاید به لطفه خدا همه چیز بهتر شه ..وداعمون فقط با تابستون نباشه با سختی ها و سستی ها نیز..شاید دیگه باید یکم خودمون همتی کنیم تا اوضاع عوض شه.هیچ کاری نشد نداره .واقع بین بشیم و بعضی چیزها رو همون طور که هست بپذیریم. مطمئن باشیم که اگر می تونیم چیزی رو عوض کنیم .تنها نیستیم .این دنیا خدایی داره...تا زندگی جریان داره امیدی هست.و تا امیدی هست زندگی خواهیم کرد..بادبادکها به هوا خواهیم کرد..اگر باید بارو بنه رو ببندیم و بریم شهره دیگه دانشگاه یا برای کار یا برای...چمدون رو برداریم و بریم اما نه به سوی غربت...به سوی زندگی بهتر..به امیده قشنگترین روزها..اگر جوونیم برای دویدن و گر نه برای جوان شدن..اگر از عشق به کسی چیزی ناامیدیم .یک باره دیگه سعیمون رو بکنیم...تا 3 نشه بازی نشه.... اگر کسی خطایی کرده به حسابه چیزی و کسی نگذاریم. یک باره دیگه به انسانها فرصت بدیم همون طور که اونها به ما ندادن و یا دادند.و اگر این خطا از خودمون سر زده جبرانش کنیم با خوبی ها.... پاییز رو بهار وارانه آغاز کنیم..به امیده سلامتی ها وشادیها و زیباتربن قلبها .به امیده خدا..