وقتی آدم چاق به زور از در رد شد در شکست .در افتاد زیر پای آدم چاق و له شد . آدم لاغری که آرزوهاش رو فراموش کرده بود بدون توجه به در شکسته وارد شد . آدم چاق دو تا کله داشت . یک کلش برای این بود که وقتی می چرخه زود خودش رو پیدا کنه و سرش گیج نره . کله ی دیگشم کار نمی کرد . آدم لاغر هم دو تا کله داشت . از همون کله های آدم چاق . اما کله ای که تو آدم چاق کار می کرد تو آدم لاغر کار نمی کرد . پس آدم لاغر وقتی می چرخید نمی تونست خودش رو پیدا کنه و هی می چرخید و لاغر تر می شد . اون کله ای که کار می کرد باعث شده بود آدم لاغر آرزوهاش یادش بره .
دوست داشتم خیلی چیزا انجام بدم اما الان که هیچ کدوم از کله هام کار نمی کنه خونه ای با در شکسته با خونه ی بدون در شکسته هیچ فرقی برام نداره و این یعنی من آرزوهام رو فراموش کردم .پس من مثل آدم لاغرم .اما چون لاغرم نمی تونم زیاد دور خودم بچرخم خسته می شم .پس من مثل آدم چاقم . از طرفی چون هیچ کدوم از کله هام کار نمی کنه پس من آرزوهام رو فراموش نکردم چون اگه حتی یکی کار کنه مثل آدم لاغر من آرزوها م رو فراموش می کنم .پس هنوز به یادشونم اما اونقدر چاق شدم که نمی تونم کاری براشون انجام بدم فکر کنم باید اون قدر بچرخم که لاغر بشم . اون وقت شاید در شکسته رو نبینم ولی عملا در شکسته ای وجود نداره چون من دیگه چاق نیستم که با گذشتنم از لای در دره بشکنه.